گزارش صعود به قله دماوند از یال غربی

معرفی:

قله دماوند(5620 متر) در استان مازندران- شهرستان آمل - بخش لاریجان- دهستان بالا لاریجان واقع شده است.این قله بلندترین قله استان مازندران است..در جنوب شرق این قله روستای رینه ودر جنوب غرب آن شهرپلوردرشرق آن گزنک ودر شمال شرق آن ناندل ودر غرب آن دریاچه لارقرار دارد.گیاهان منطقه: سیرک،گزنک- زنبق- خیارک-شمعدانی وحشی- آلاله-شقایق  و...می باشد.

قله دماوند 16 مسیر شناخته شده دارد و برای نخستین بار زنده یاد جلال رابوکی آنها را شناسایی وصعود کرده است.در سال 1384 برای یادبود جلال رابوکی درشانزده هفته پی در پی این 16 یال را در برنامه های یک روزه تیمی سه نفره متشکل از زنده یاد ابراهیم شیخی – ناصر جنانی و ذبیح اله حمیدی طی کردند.

چهار مسیراصلی دماوند(جنوبی-شمالی-غربی- شمال شرقی) را جلال رابوکی در یک برنامه پی در پی در 26 ساعت صعود کرده است.

 یخچالهای طبیعی اطراف قله دماوند:
الف- یخچال های شمالی و شمال شرقی اطراف قله دماوند:
–    یخچال سیوله (جبهه شمالی)
–    یخچال دوبی سل (جبهه شمالی)
–    یخچال اسپله (جبهه شمالی)
–    یخچال عروسکها (جبهه شمالی)
–    یخچال خورتاب سر (جبهه شمالی)
–    یخچال یخار (شمال شرقی)
ب- یخچالهای پراکنده و برفچالهای اطراف دماوند:
–    یخچال وزمین چال (شرقی)
–    یخچال سرداغ (بین یالهای غربی و جنوب شمال غربی)
–    یخچال غربی (بین یالهای شمال جنوب غربی و غربی)
–    یخچال کافر دره (بین یالهای جنوبی و جنوب شرقی)
–    یخچال آسپرین سر (بین یالهای جنوبی و جنوب جنوب غربی) (مقیم, ۱۳۸۷,ص۱۸(

مسیرهای صعود:

۱- شمالی (یال دبی سل) مسیر صعود این جبهه از میان دو یخچال سیوله (سمت راست)و دوبی سل (سمت چپ) صورت می‌گیرد. این مسیر دارای دو جانپناه در ارتفاع‌های 40۰۰ متر و ۴650 متر است.

۲- جنوبی (مسیر گوسفند سرا(

۳- شرقی (یال ملارد)

۴- غربی ( یال سیمرغ(

۵- شمال شرقی (تخت فریدون(

۶- شمال غربی (یال داغ(

۷- جنوب شرقی (یال ملاخوران)

۸- جنوب غربی (یال معدن)

۹- جنوب جنوب شرقی (یال وزمین چال(

۱۰- شمال جنوب شرقی (یال ملارد(

 ۱۱- جنوب شمال شرقی (یال یخار(

۱۲- شمال شمال شرقی (یال اس(

۱۳- شمال شمال غربی ( (

۱۴- جنوب شمال غربی (یال ورارو(

۱۵- شمال جنوب غربی (یال چال چال(

۱۶-جنوب جنوب غربی (یال آسپرین سر(

مسیرهای اصلی صعود عبارتند از:
مسیر جنوبی : جاده هراز - پلور - ده رینه
مسیر غربی :جاده هراز - پلور - جاده سدلار -‌ دشت ورارو
مسیر شمالی : جاده هراز - آب گرم لاریجان - ده نان دل

مسیر شمال شرقی : جاده هراز - آب گرم لاریجان - ده نان دل-گردنه سر

پناه گاه ها وجان پناه های دماوند:

مسیر جنوبی : گوسفندسرا (بارگاه اول) در ارتفاع 3000 متری + بارگاه سوم  در ارتفاع ۴۱۵۰ متری.

مسیر غربی: جان پناه سیمرغ  در ارتفاع ۴۱۵۰ متری.

مسیر شمال شرقی:جان پناه تخت فریدون در ارتفاع ۴۳۶۰ متری.

مسیرشمالی: جان پناه فلزی  در ارتفاع ۴۰۰۰ متری+ جان پناه فلزی در ارتفاع 4600 متری

شرح برنامه:

گروه کوهنوردی سازمان نقشه‌برداری کشور که پس از مدتی سکوت، امسال برنامه چند صعود تابستانه به قله‌های زیبای کشور را اعلام نمود و با حمایت مسئولین محترم سازمان نیز مواجه گردید، مقرر نموده بود که در اوایل شهریورماه از مسیر یال غربی به قصد قله دماوند صعود کند که مصادف با هفته دولت نیز گردید و گرامیداشت شهدای دولت نیز مناسبت خوب برنامه گردید.  همچنین نفرات شرکت کننده در برنامه نیز به دلایل مشغله‌های مختلف کاری،کم شدند که جای همه شان خالی بود.حوالی ساعت 6 صبح روز پنجشبه 07  شهریور 98،در قالب یک گروه 3 نفره با سرپرستی آقای سعادتی از شهرک دانشگاه به سمت پل مدیریت رفتیم و آقای مدد را در آنجا سو.ار کردیم سپس به سمت پلور و «چاک اسکندر» به راه افتادیم، و در ساعت 8 برای صبحانه توقف نمودیم.سپس به پای کار در ساعت 9 در پای یال غربی کوه  در ارتفاع 3400متری رسیدیم.سایر همنوردان گروه عبارت بودند از : آقای عادل سعادتی،  آقای علی مدد. هیچ گروه و یا فرد دیگری در کوه نبود و به‌ قول معروف فقط ما بودیم و کوه و آسمان. حوالی ساعت 9:15 با برداشتن وسایل به قصد پناهگاه سیمرغ راه افتادیم. بعضی از کوله‌ها سنگین بودند و بعضی دیگر فوق‌العاده سنگین بودند و باعث میشدند با توجه به کاهش فشار هوا، صعود با سختی انجام شود. از ابتدای راه تا خود پناهگاه آب وجود نداشت و لازم بود از قبل آب تهیه شده باشد. گروه بعد از یک صعود منظم و خوب، حوالی ساعت 12:30 بعدازظهر به پناهگاه زیبای سیمرغ در ارتفاع 4200 متری رسید.پناهگاه که با سرمایه و همت بزرگان کوهنوردی کشور برپا شده بود بسیار مناسب و کامل بنظر می‌رسید. با استفاده از سلول‌های خورشیدی و باطری و تجهیزات الکترونیکی، امکانات روشنایی و شارژ موبایل فراهم شده بود که بسیار کار ارزشمندی بود. هر کوهنوردی با ملاحظه این همه زحمت که در تامین چنین امکاناتی کشیده شده بود، متقابلا سعی در بهترین نگاهداری از آنها و حفظ تمیزی محیط میکند. یا حداقل چنین توقعی وجود دارد.  حوالی ساعت 4 صبح روز جمعه 08/6/98 گروه بیدار شد و پس از مدت کوتاهی آماده حرکت شد. آقای مدد و من در هماهنگی سرپرست گروه در پناهگاه ماندیم و مابقی آقای سعادتی حوالی ساعت 5 صبح به سمت قله حرکت نمود.همانطور که حدس زده می‌شد صعود بسیار سخت بود.  نهایتا با تلاش 8 ساعته بی وقفه و تصمیم راسخ در تداوم حرکت، حوالی ساعت 11:30   عادل سعادتی موفق به هم‌ترازی با قله کم نظیر دماوند از مسیر یال غربی و برپایی باشکوه نام گروه کوهنوردی سازمان نقشه‌برداری کشور گردید.در قله با سایر کوهنوردانی که از مسیرهای دیگر صعود کرده بودند ملاقات کرده و از چشم‌اندازهای بی‌نظیر آن لذت بردند.حوالی ساعت 2 بعد از ظهر با بهتر شدن هوا، صعود کننده‌ها دیده شدند و نگرانی‌ها تبدیل به شادی و شکر گردید.پس از رویت گروه صعود کننده در ساعت 2 بعدازظهر، حدود 30 نفر طی چند گروه کوهنوردی ایرانی و خارجی از راه رسیدندو باصطلاح کوه کمی گرم شد. همه ازاینکه میدیدند مسیر پاکوبی و برفکوبی شده و برای صعود آماده شده است خوشحال بودند.از بچه های دماوند آقای علی عزیزی اصل را در پناهگاه دیدم.  با بازگشت گروه صعود کننده ما و کمی استراحت، همه به سمت پارکینگ حرکت کردیم. باور کردنی نیست ولی هنگام بازگشت به سمت پارکینگ که غروب آفتاب کاملا به سینه کوه می‌تابید و آنرا روشن ساخته بود، کاملا تمام برفکوبی‌های گروه به وضوح دیده می‌شد، ولی فقط امکان تصویربرداری با دوربین معمولی میسر شد که وضوح لازم برای تشخیص آنرا نداشتند.حوالی ساعت 7 بعدازظهر جمعه 8 10/6/9 به سمت تهران بازگشتیم. همه از اینکه علی رغم نامساعد بودن شرایط قله، برنامه با موفقیت انجام شده بود شاد و خوش روحیه بودند. جای همنوردان دیگر مخصوصا جناب آقای ؟؟؟ خالی بود که جا دارد از زحمات ایشان در اجرا شدن این برنامه تقدیر و تشکر گردد.

البته باید بگویم که این برنامه برای من خیلی سخت بود دو بار خوردم زمین دست و پایم زخمی شد! قبل از حادثه این برنامه برای من مثل آب خوردن بود اما حالا چالشی بزرگ شده است!

مسیر سبز رنگ طی شد

پناهگاه سیمرغ

عادل سعادت-مهران حیدرخانی-علی مدد

بر فراز قله دماوند  عادل سعادت

مهران حیدر خانی- علی عزیزی اصل